8 Temmuz 2012 Pazar

Bir Bahçe Klasiği : 70'lik Sonrası..


İçki içmek çok ayrı bir konudur. Kiminin bir tarafıyla içtiği, kimininse dozunda bıraktığı bir olgudur. Kimi hiç içemez, kiminin sınırları yoktur. Böylesi farklı bir olayı tabi ki her aile gibi beni ki de yapıyor arada. Dün de aynen öyle günlerden biriydi. Genelde her şeyi ayarında yapmaya alışık ailem bu sefer dozu biraz artırmışlardı. Sıkı aile dostu olduğumuz için kızlarıyla ben film izlerken onlarda bahçe sofrası mangal falan derken iki 70’lik Yeni Rakı içmişler.Eee kimin ailesi onlarında rakı markası takıntıları var.


 Biz yemekten sonra dizileri filmleri birer birer izlerken R uyuya kaldı. Bende dedim bir bakıyım napıyorlar mutfaktan geçerken çöp kutusunun yanından geçtiğimde gördüğüm manzara pek hayra alamet değildi zaten oradan anlamalıydım. Her şeye rağmen gittim yanlarına. Tabaklar karışmış ,şarkılar söylenmiş parca parca, konular derinleşmişti geldiğimi dahi anlamadılar. Biraz takıldım yanlarında ama nafile öyle bir tartışma çıkmış ki hararetli hararetli Dünyayı kurtarmaya başlamışlar gene.İrakı diye diye memleket meselelerinin peşine düşmüşlerdi kısacası. Bu sefer inanamadığım başka bir şey daha oldu her kes aynı fikirdeydi hatta ailesel olarak o kadar ortaktık ki tartışmanın nedenini anlayamadım bile. Baktım artık her biraz fazla içilmiş masanın kuralı olan tartışmayı yaşıyorlar sevimli sevimli kendi hallerine bıraktım. Yatağımda uyuyakalan R’nin üstünü örttüm ve gidip annemlerin yatağında uyumaya başladım. Sonra başıma neler geleceğini bilmeyerek yorgun yorgun uyudum. Kafamı kaldırdım gece 3mü 4 mü ne dedim allam bizi yok edecek günü buldun ha. Tabi uykuluyum ne biliyim bu kadar gürültünün sadece bizde kalın demekten çıktığını. R’nin babası biricik O. amca ayağım tutuyorsa evime giderim Gardaaaş , iyim sarhoş değilim diye bağırıyordu. İnip bakmaya mecalim bile yoktu tabi. Uyudum geri dedim ’Napıyım ölürsem bile uyuyarak öleyim bari cehennemden önce biraz dinlenirim.’ Sabahta annemin elemanın arama sesine uyanarak dinlenemeden kalktım. Yapacak bir şey yoku telefonlar susmak istemiyordu. Özellikle dayım susmak bilmediği için mecburen kalktım yataktan.
Uzun zamandır yapmayı planladığım kahvaltıyı R ve babamla birlikte yaptım her zamanki gibi sofrayı hazırlarken gözüm doymadı.50 milyon çeşit ve sınırsız çay yerlerindekinden daha çok ıvır zıvır hazırlamışım  gene. Bu da böyle bir hastalık bahçe kahvaltısı diye oturmuş gözüme açlık. Az şeyle olmaz diyerek 10 kişilik sofra yapmışım. Yaptım da yaptım hazırladım da hazırladım. Güne de mükemmel başladım. Alına kilolar mı? Aaa bilemiyorum vericem ama  ….
                                           
                                              XOXO Çilekekse

2 yorum:

  1. Arada bir böyle dağıtmak lazım ama. Siz de katılsaymışsınız ya ailenize :)

    YanıtlaSil
  2. Rakı olmasaydı seve seve yapardım tabi... :) Her bünyenın harcı degil hele benimkinin hiç değil.

    YanıtlaSil

Burada Kaybola Bildin mi?